رسمش نبود

بــاران ..
فـــقط ..
همین جایی از قصّه ،
که من ایستاده ام می بـــارد !
دو قدم این طرف تر ..
دو قدم آن طــرف تر ..
همیشه آفــتـاب است !

آخر منو به باد داد رویای باز اومدنت
زندونت آشنام کرد با عطر دوری زدنت
پنهون نشو هی رو برنگردون دیوونه میشم
این رسمش نبود که عاشق کنی و نمونی پیشم
تو خوابم نمیدیدم زندگیم وقف تو باشه
آره راحت میگفتم جونم بره من عاشق نمیشم